Elk jaar wordt tijdens de Week van de Werkstress stilgestaan bij werkstress, werkdruk en psychisch verzuim. Er komen verschillende onderzoeken naar voren en in de media verschijnen allerlei artikelen. Zo ook dit jaar. Eén van de koppen die onlangs verscheen luidde als volgt: “Een op de zes werknemers kampt met burn-out klachten”.

Wat opvalt in deze diverse artikelen is dat vaak wordt aangegeven dat aspecten van het werk zelf, zoals werkdruk, de belangrijkste oorzaak lijkt te zijn van psychisch verzuim. Natuurlijk zullen er organisaties zijn waarbij de werkdruk door allerlei oorzaken torenhoog is. Maar tegelijkertijd zou dat betekenen dat er een groot percentage “ongezonde” bedrijven is… Dat klinkt wat ongeloofwaardig en roept vragen op.

Wat is werkdruk?

Werkdruk wordt omschreven als een verstoring van de balans tussen de werkbelasting en de belastbaarheid van de medewerker. U kunt zeggen dat dit op kan treden wanneer het werk niet binnen de door de organisatie gestelde tijd af komt of niet (meer) voldoet aan gestelde eisen. Maar werkdruk kan óók ontstaan door menselijke factoren in een organisatie; de relatie met een leidinggevende, persoonskenmerken als perfectionisme en/of zaken die in de privésfeer veel aandacht vragen.

Omgaan met de menselijke kant

Bij PSION nemen we dan ook deze menselijke kant, de coping, zeker onder de loep. Ons inziens liggen daar veel kansen om het psychisch verzuim terug te dringen. Coping van allereerst de medewerker die is uitgevallen, maar misschien moeten we ook kijken naar de coping van de werkgever. Want wat maakt dat in een organisatie één team bijvoorbeeld prima kan omgaan met een piek in de werkbelasting zoals de najaarsdrukte en een ander team bij dezelfde werkgever deze najaarsdrukte niet kan hanteren?

Een duidelijk voorbeeld hiervan kwam ter sprake in de casus van Lisette*. Lisette heeft haar werkweek als klantcontactmedewerker heel strak georganiseerd; zo kan zij, zoals zij zelf zegt, de zorg voor haar gezin goed combineren met een werkweek van 32 uur. De werkbelasting ligt hoog; er is sprake van personeelstekort en lange wachttijden, maar dat gaat haar eigenlijk altijd goed af. Nu er thuis iets speelt, wil zij graag wat flexibeler zijn in haar werktijden. Haar manager snapt echter niet waarom zij de ene dag tot 16.30 uur wil werken en de andere dag tot 18.00 uur. Zij denkt vanuit capaciteitsproblematiek en wil haar rooster rond hebben. Dit zorgt echter voor druk bij Lisette, want dit betekent dat zij niet in staat is haar zoon op te halen bij de gastouder. Er ontstaat enige irritatie; de relatie komt onder druk te staan. Gevolg is een functioneringsvraagstuk waarbij de stress voor beide partijen toeneemt. Door Lisette te confronteren met haar aanpak en persoonskenmerken, maar ook de manager in te laten zien wat het betekent om in de schoenen van Lisette te staan, ontstaat er ruimte en begrip en kunnen de juiste interventies worden ingezet.

Van een gezonde werkrelatie waarin verwachtingen duidelijk zijn en ruimte is voor dialoog gaat een preventieve werking uit!

Meer informatie

Tijdig het gesprek aangaan met een medewerker of leidinggevende kan veel ruis en frustratie voorkomen. Dit is soms makkelijker gezegd dan gedaan en soms lijkt het hier te laat voor. PSION ondersteunt medewerkers tijdens diverse gesprekken om eerder aan de bel te trekken en om te gaan met eventuele psychische klachten, en leidinggevenden door middel van workshops om hen bewuster te maken van hun gedrag en door eventuele psychische klachten te signaleren. Kijk voor meer informatie op de website van PSION.

Contact gegevens

Wilt u meer informatie ontvangen? Neem dan contact met ons op of vraag vrijblijvend een offerte aan.

Laatste nieuws

  • Pesten op het werk – u bent de oplossing

    Voor de een is het een grapje, voor de ander de zoveelste belediging. Pesten [...]

  • Copingstijlen: hoe ga jij met bepaalde situaties om?

    Iedereen kent het (jammer genoeg) wel: ruzie met een goede vriend, liefdesverdriet of een [...]

  • Column Demi Zwerver: “HELP, IK HEB EEN TRAUMA!”

    “HELP, IK HEB EEN TRAUMA!” "Wat wil je daarmee?" "OVERWINNEN!" "Oké laten we dat [...]